کسری نوری، درویش گنابادی که به زندان عادلآباد شیراز تبعید شده، با انتشار یک پیام صوتی درباره اعتصاب غذای سه روزه خود و دیگر زندانیان سیاسی در زندانهای مختلف ایران گفت این اعتصاب غذا تلاشی برای «اعتراض به ستمگر» است.
او در این پیام صوتی از «حال خوب» خود خبر داد و گفت: «جابهجایی و آوارگی بین زندانها و بندهای مختلف هیچ خوشایند نیست به لحاظ انسانی و حقوقی هم این جابهجاییها توجیهی ندارد و قاعدتا برای خانواده و دوستان سخت بود که شب عید متحمل نگرانی شدند.»
نوری ادامه داد: «اما این نگرانیها و رنجها در ذیل و پیوستگی رنجهایی باید خوانده شود که لحظه تحویل سال همه ما را غمبار و تلخ کرده است. غم بسیار مردمی که اسیر فقر، گرسنگی، آوارگی و حاشیهنشینی هستند و زیر بار سرکوب، خفقان و استبداد نفس میکشند.»
او گفت: «در لحظه عید یاد میکنم از نوید افکاری و بهنام محجوبی که داغشان تازه است و تازه میماند مثل داغ همه عزیزانی که در راه آزادی و حقیقت جان دادند. یاد میکنم از سیستان و بلوچستان، کردستان، خوزستان و جای جای سراسر زخم ایران.»
این زندانی سیاسی با اشاره به این که او و جمعی از زندانیان سیاسی دیگر در زندانهای مختلف ایران «با همین دغدغهها از بامداد آغاز قرن دست به اعتصاب غذای سه روزه» زدهاند، اضافه کرد: «میدانم در برابر رنجهای شما مردم هیچ چیزی نیست، اما کوشش و تلاشی است به این امید که زبانی باشد برای بیان همدردی و اعتراض به ستمگر، به این امید که آغازی باشد برای قدمهای بزرگتر.»
این دومین بار است که کسری نوری بعد از بازداشت در گلستان هفتم زندانبهزندان میشود.
پیشتر او را از زندان فشافویه یا ندامتگاه تهران بزرگ به زندان عادلآباد شیراز منتقل کرده و چند ماه پیش از عادلآباد به زندان اوین فرستاده بودند.
نزدیک به سال تحویل 1400 اما خانواده نوری خبر دادند که کسری، به محلی نامعلوم منتقل شده است. پس از چند روز مشخص شد که او را بار دیگر و بدون اطلاع خانواده اش به زندان عادلآباد شیرازفرستادهاند.
پیشتر جمعی از زندانیان سیاسی در نامهای اعلام کرده بودند که در اعتراض به «خودکامگان» حاکم بر ایران و اعتراض به کشتار آبان۹۸، کشتار سراوان، سرکوب و اعدام معترضان و اقلیتها، و با هدف تجدید پیوند با کارگران، معلمان و بازنشستگان، از اول فروردین ۱۴۰۰ «اعتصاب غذای جمعی» را آغاز و تا سه روز ادامه میدهند.