مرکز حامیان حقوق بشر
  • درباره ما
  • خبر
  • گزارش
  • دیدگاه
  • اسناد
    • اسناد داخلی
    • اسناد بین‌المللی
      • غیر الزام‌آور
      • الزام‌آور
  • آموزش
  • حقوق بین الملل
    • سازمان بین المللی کار
      • ساختار سازمان
      • مقاوله نامه ها
      • توصیه نامه ها
  • چند رسانه ای
  • تماس با ما
  • انتشارات
    • بیانیه مشترک – وضعیت وکلا و حق دسترسی به وکیل مستقل
  • English
مقاله

"پيرعباسى"؛ قاضى‎ای كه نگران محدوديت در صدور حكم اعدام در تهران بود

by adminj ژانویه 30, 2014
ژانویه 30, 2014 1,201 views

مركز حاميان حقوق بشر، حميد مافى – شعبه ٢٦ دادگاه انقلاب اسلامی تهران منحل و قاضی پیرعباسی به دادگاه کیفری منتقل شد. خبر کوتاه اما پرحاشیه‎ای که در رسانه‎های رسمی جایی نیافته است. اما یکی از زندانیان سیاسی که توسط پیرعباسی محاکمه و به زندان محکوم شده است به مرکز حامیان حقوق بشر می‎گوید: « خبر صحت دارد. این شعبه تعطیل و پیرعباسی منتقل شده است. اما به کجا، کسی هنوز به يقين نمی‎داند.»

یحیی پیرعباسی در سال ٨٨ پس از آن‎که قاضی حداد به عنوان معاون دادستان تهران منصوب شد، جای او را گرفت. او پیش از این‎که به تهران منتقل شود، در خوزستان همکار جعفر دولت‎آبادی دادستان بوده و همراه او به تهران منتقل شد.

پیرعباسی با احکام تبعید و محرومیت از حقوق اجتماعی برای فعالان سیاسی، مدنی و روزنامه‎نگاران در شعبه ٢٦ دادگاه انقلاب تهران مشهور شد. او در چهار سال گذشته حکم زندان‎های بلند مدت، تبعید و محرومیت اجتماعی بسیاری از فعالان سیاسی و اجتماعی را امضاء کرده ‎است.

عبدالفتاح سلطانی، احمد زیدآبادی، ضیاء نبوی، ژیلا بنی‎یعقوب،یازرلو، کیوان صمیمی، بدرالسادات مفیدی، مجید دری، شیوا نظری آهاری، مهدیه گلرو، نسرین ستوده، جعفر پناهی، محمد رسول‎اف، بهمن احمدی امویی، دراویش گنابادی، غلامرضا خسروی و بسیاری دیگر از زندانیان سیاسی ایران از جمله کسانی هستند در سال‎های گذشته از سوی پیرعباسی به احکام زندان بلند مدت همراه با تبعید و محرومیت از حقوق اجتماعی محکوم شده‎اند.

قاضی در نقش بازجوی خوب

آن‎هایی که تجربه رودرویی با پیرعباسی در دادگاه را دارند، می‎گویند: «برخلاف مقیسه و صلواتی، خوش‎برخورد بود. کمتر اتفاق می‏افتاد که عصبانی شود و یا بد دهنی کند. خیلی مهربانانه برخورد می‎کرد. اصلا برخوردش با احکامی که صادر می‎کرد همخوانی نداشت.»

ضیاء نبوی در زندان نامه‎ای به رئیس قوه قضائیه نوشت و توضیح داد که «رای محکومیت او نه متناسب با اتهامات وارده بر او بلکه بر اساس فشار نهادهای امنیتی صادر شده است.» عبدالفتاح سلطانی، وکیل دادگستری و از اعضای کانون مدافعان حقوق بشر هم به دلیل آن‎چه که عدم وجود سازو کار دادرسی عادلانه عنوان کرد، از حضور و دفاع در دادگاه به ریاست پیرعباسی خودداری کرد.

مهناز پراکند یکی از وکلایی است که با پیرعباسی روبرو شده‎است. او می‎گوید: « در باره این که می‎گویند این قاضی با مقیسه و صلواتی و دیگران تفاوت داشت، درست است، به ظاهر این‎طور بود. پیرعباسی سعی می‎کرد به‎گونه‎ی رفتار کند که متهم با او احساس راحتی کند اما بعدا از همین فضا سوء استفاده و در رای صادره به گفته‎های متهم در همان فضای دوستانه استناد می‎کرد.»

او می‎گوید: « پیرعباسی با پنبه سر می‎بريد. من بار اول که در دادگاه انقلاب با او روبرو شدم، متعجب شدم از این که چقدر آرام است و خوش‎برخورد. فضا را به گونه‎ای فراهم می‎کرد که متهم همه حرف‎هایش را بزند اما همین حرف‎ها را علیه متهم استفاده می‎کرد. مثل همان مَثَلِ “بازجوی خوب” رفتار می‎کرد.»

این وکیل دادگستری می‎گوید: « رفتارش شباهت‎های زیادی با بازجو داشت، همیشه انگار می‎خواست که از متهم اقراری مبنی بر این‎که اشتباه کرده‎ و یا از راهی که رفته برگشته است، بگیرد و وقتی می‎دید که متهم همچنان بر موضع خود ایستاده، احکام سنگین صادر می‎کرد.»

پراکند می‎گوید: « مدیر دفتر پیرعباسی مستقیما آدم اطلاعات بود و نقش پررنگی در احکام صادر شده داشت. جای تاسف است اما این آقا (ستاری‎فر) می‎گفت که پروانه وکالت دارد. یعنی هم وکیل بود و هم رئیس دفتر پیرعباسی و هم مامور وزارت اطلاعات.»

یکی از فعالان مدنی که از سوی پیرعباسی به سال زندان محکوم شده است هم معتقد است:« رفتار او با بقیه قضات دادگاه انقلاب فرق داشت. به ظاهر خوش برخورد بود و سعی می‎کرد این‎طور وانمود کند که به اصول دادرسی پایبند است و به نوعی خودش را دلسوز و نگران متهم نشان می‎داد.»
او می‎گوید: « در جلسه دادگاه به من گفت نیازی به وکیل نداری، جرمی مرتکب نشده‎ای، من خودم تبرئه‎ات می‎کنم اما بعد از چند وقت سه سال زندان برای هیچ اتهامی که خودش گفته بود، صادر کرد.»

قاضی ایدئولوژیک

افروز مغزی یکی دیگر از وکلای دادگستری است که تجربه رویارویی با یحیی پیرعباسی در دادگاه خانواده و دادگاه انقلاب را داشته است. او در این باره می‎گوید: «اولین مواجهه من با آقای پیر عباسی در دادگاه خانواده یک تهران بود و به نظر می رسید قضاوت او نه بر مبنای قانون و یا دلایل موجود در پرونده که بر اساس احساسش نسبت به حقانیت یک طرف دعوا است. امری که با توجه به قوانین زن ستیز ایران ، به نفع زنان مراجعه کننده به دادگاه خانواده تمام می شد.

او با اشاره به این‎که این قاضی به همراه جعفری دولت‎آبادی به اهواز منتقل شد، می‎گوید: « این شعبه در ماه‎های اول تلاش می کرد تا خود را برخلاف دو شعبه آقایان صلواتی و مقیسه متعهد به قانون و آیین دادرسی کیفری نشان دهد هر چند پس از مدت کوتاهی او نیز روال دو شعبه دیگر را در پیش گرفت.»

این وکیل دادگستری می‎گوید: « به نظر من او به کاری که می‎کرد و رای‎هایی که صادر می‎کرد اعتقاد داشت. این‎طور نبود که فقط چند خط رای بنویسد، رای‎های صادر شده او به نوعی ایدئولوژیک و شبیه بیانیه‎های سیاسی بود.»

افروز مغزی، پیرعباسی را پیچیده‎ترین قاضی دادگاه انقلاب می‎داند و می‎گوید: « او دو چهره داشت، گاهی در موضع عتاب و تهدید و گاهی در موضع دوستی و نصیحت. تهدید وکلا چه به طور ضمنی و چه صریح از مواردی بود که وکلای حقوق بشر با آن در این شعبه روبرو بودند. در این شعبه بود که آقای اولیایی‎فر وکیل دادگستری با دست‎بند و پابند به زندان برده شدند. از دیگر روال های این شعبه تحت فشار گذاردن متهمان سیاسی برای عزل وکلای حقوق بشرى بود»

مغزی معتقد است: « تمامی تلاش وی بر این بود که متهمان سیاسی از اقدامات خود ابراز پیشمانی و ندامت کرده و درخواست بخشش کنند. اما در مواردی که متهم از این امر سرباز می زد سخت ترین مجازات برای وی در نظر گرفته می شد. به خاطر دارم در یک پرونده صرفا به دلیل این که موکل ما حاضر نبود از لفظ گروهک منافقین به جای سازمان مجاهدین خلق استفاه کند برای وی حکم اعدام صادر و به عنوان دلیل به این موضوع استناد کرد »

او می‎گوید: «پیرعباسی اعتقاد داشت که برای دفاع از امنیت ملی قضاوت می‎کند . گله او از ان بود که برخلاف اهواز که دست او برای صدور اعدام باز بوده در تهران محدودیت های زیادی در این مورد و جود دارد. در غیر این صورت می توانست با صدور اعدام به این مشکلات پایان دهد.»

حکمرانی فراقانونی

دادگاه انقلاب اسلامی در نخستین روزهای پس از انقلاب به حکم رهبر وقت جمهوری اسلامی تشکیل و در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به عنوان یکی از دادگاه‎های نظام قضایی به رسمیت شناخته شده‎است.

در سال‎های گذشته بسیاری از کارشناسان حقوقی ادامه فعالیت این دادگاه را غیرقانونی دانسته و خواستار اصلاح سیستم قضایی شده‎اند. این دادگاه‎ وظیفه رسیدگی به جرایم امنیتی و سیاسی را دارد. تلاش فعالان سیاسی و کارشناسان حقوقی برای تدوین و تصویب لایحه جرم سیاسی و تشکیل هیات منصفه در رسیدگی به این جرایم سیاسی با مخالفت نهادهایی چون شورای نگهبان و قوه قضائیه به نتیجه نرسیده ‎است.

مهناز پراکند در باره فعالیت این دادگاه می‎گوید: « به عنوان یک وکیل می‎گویم؛ تمامی احکامی که در این شعبه صادر شده غیرقانونی است. پرونده‎های تشکیل شده در این دادگاه‎ها منطبق با قانون نیست. از مرحله بازداشت تا تشکیل پرونده در هر یک از این پرونده‎ها می‎توان حداقل ١٥ مورد نقض قوانین دادرسی را دید.»

او می‎گوید: « زمانی ما می‎توانیم بگوییم یک حکم به لحاظ حقوقی معتبر است که دلایل و استنادات قاضی از مسیر قانونی به دست آمده باشد. وقتی که متهم در انفرادی مورد آزار روحی و روانی قرار می‎گیرد، حق دسترسی به وکیل ندارد و ارتباطش با خانواده قطع است و در همین شرایط تحت بازجویی قرار می‎گیرد، هیچ کدام از آن اطلاعات و اقرارها ارزش قانونی ندارد و نمی‎تواند مورد استناد برای صدور حکم قانونی قرار بگیرد. برای همین همه احکامی که در دادگاه انقلاب صادر شده، فاقد ارزش قانونی و حقوقی است.»

تنزل یا ترفیع

خبر تعطیلی شعبه ٢٦ دادگاه انقلاب هنوز به صورت رسمی اعلام نشده ‎است اما وکلای دادگستری که در این شعبه پرونده داشته‎اند، خبر تعطیلی آن را تائید می‎کنند و می‎گویند که پیرعباسی، قاضی این شعبه به دادگاه کیفری منتقل شده است.

دلیل تعطیلی این شعبه نیز کاهش پرونده‎های مرتبط با دادگاه انقلاب اسلامی عنوان شده است. اما افروز مغزی معتقد است که «کاهش پرونده‎های سیاسی دادگاه انقلاب نمی‎تواند دلیل این امر باشد. چرا که این شعبه ها در موارد کم شدن پرونده های سیاسی موظف به رسیدگی به جرايم دیگری مثل قاچاق و خرید و فروش مواد مخدر بودند. به این دلیل احتمالا دلایل دیگری برای انحلال آن وجود دارد.»

او می‎گوید: «اگر خبر انتقال آقای پیر عباسی به دادگاه عمومی جزایی صحت داشته باشد در حقیقت به نوعی تنزل مقام او محسوب می شود. دلیلش ممکن است که به دلیل ویژگی‎های فردی او و یا اختلاف‎های درون سیستم باشد. »

مهناز پراکند هم می‎گوید: «طبق قانون تعداد شعب دادگاه‎ها در اختیار رئیس قوه قضائیه است و با نظر او شعبه‎ای تشکیل یا منحل می‎شود، حالا دلیل انحلال این شعبه چه بوده مشخص نیست. اما شاید بی ارتباط به تلاش جمهوری اسلامی برای ترمیم چهره بین‎المللی‎اش نباشد.»

او می‎گوید: «اگر خبر بازگشت او به دادگاه کیفری صحت داشته باشد، نوعی تنزل مقام برای این قاضی به شمار می‎آید. این در حالی است که او انتظار پاداش داشت و در صحبت‎هایش این میل به ترفیع پیدا بود. به هر صورت خدمت زیادی به نهادهای امنیتی کرد و شاید این تنزل، وجدان او و دیگر قضات را بیدار کند.»

حال دلیلش هر چه باشد داستان شعبه ٢٦ دادگاه انقلاب و قاضی پیرعباسی به پایان رسیده است در حالی که بسیاری از فعالان سیاسی و مدنی و روزنامه‎نگاران با حکم‎هایی به امضاى او همچنان در زندان و محرومیت از حقوق اجتماعی به سر می‎برند. نام پیرعباسی دو سال پیش از سوی اتحادیه اروپا در لیست تحریم‎شوندگان به دلیل نقض حقوق بشر قرار گرفت.

حميد مافىشعبه ٢٦ دادگاه انقلابصدور حكم اعدامقاضى پيرعباسىمركز حاميان حقوق بشر
0
FacebookTwitterPinterestTelegramEmail

Related Posts

علیرغم تمامی ادله‌ وشواهد، دادگاه‌ علیه‌ کولبر زخمی...

طرح”کرامت کولبران”: نهادینه‌ کردن رنج های مضاعف شغل...

آثار مخرب انقلاب اسلامی در امر وکالت

موانع تحقق و پیشرفت حقوق بشر

چرا مریم میرزاخانی و کوچر بیرکار مهاجرت کردند؟

مخالفان و موافقان درباره طرح تقسیم سیستان و...

اشک‌ها و لبخندها!

دستگاه قضایی چگونه به نفع سعید طوسی دخالت...

آیا مرگ نوشیروان مصطفی پایان جنبش گوران است؟

ایران و آزادی مطبوعات

Leave a Comment

برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.

News

  • سلول انفرادی برای هر موجود زنده‌ای شکنجه است/ گفتگو با نرگس محمدی

    می 31, 2021
  • کابوس شبانه

    آوریل 22, 2017
  • یاد و خاطرات مهری جعفری همواره مانا و زنده است

    آگوست 12, 2021
  • کنوانسیون آزادی اجتماعات

    فوریه 13, 2014
  • مرگ در زندان؛ ردپای شکنجه

    جولای 21, 2014

تریبون

  • كاوه بهشتي زاده وكيل معاضدتي سال در انگلستان شد

    جولای 7, 2017
  • نگاهی بر جرم مزاحمت تلفنی

    نوامبر 15, 2015
  • Facebook
  • Twitter
  • Instagram
  • Youtube

@2020 - All Right Reserved. CSHR.ORG.UK

مرکز حامیان حقوق بشر
  • درباره ما
  • خبر
  • گزارش
  • دیدگاه
  • اسناد
    • اسناد داخلی
    • اسناد بین‌المللی
      • غیر الزام‌آور
      • الزام‌آور
  • آموزش
  • حقوق بین الملل
    • سازمان بین المللی کار
      • ساختار سازمان
      • مقاوله نامه ها
      • توصیه نامه ها
  • چند رسانه ای
  • تماس با ما
  • انتشارات
    • بیانیه مشترک – وضعیت وکلا و حق دسترسی به وکیل مستقل
  • English
  • درباره ما
  • خبر
  • گزارش
  • دیدگاه
  • اسناد
    • اسناد داخلی
    • اسناد بین‌المللی
      • غیر الزام‌آور
      • الزام‌آور
  • آموزش
  • حقوق بین الملل
    • سازمان بین المللی کار
      • ساختار سازمان
      • مقاوله نامه ها
      • توصیه نامه ها
  • چند رسانه ای
  • تماس با ما
  • انتشارات
    • بیانیه مشترک – وضعیت وکلا و حق دسترسی به وکیل مستقل
  • English
@2020 - All Right Reserved. CSHR.ORG.UK