مرکز حامیان حقوق بشر – در ماه می سال ٢٠١١ موسسه زنان نوبل کنفرانسی در کانادا تحت عنوان “مبارزه علیه استفاده از تجاوز به عنوان سلاح در جنگ ها” برگزار کرد که در طی آن صدها زن حقوقدان، پزشک، روان شناس و اکتیویست به همراه قربانیان خشونت جنسی دور هم جمع شدند تا استراتژیهایی جهت توقف استفاده از تجاوز جنسی به عنوان سلاح برنامه ریزی کنند.
اجلاس جهانی برای پایان دادن به خشونت جنسی در جنگ ها-لندن 2014
در پی این کنفرانس کمپینی جهانی علیه تجاوز در زمان جنگ با هدف: ١. جلوگیری از تکرار تجاوز در زمان جنگ؛ ٢. حمایت از قربانیان تجاوز جنسی و ٣. محاکمه عاملین و آمرین تجاوز شروع به کار کرد. در ادامه کمپین مذکور کنفرانسی از تاریخ ١٠ تا ١٣ ژوین تحت عنوان “اجلاس جهانی برای پایان دادن به خشونت جنسی در جنگ ها” به میزبانی وزارت امور خارجه بریتانیا برگزار شد و توسط ویلیام هیگ، وزیر امور خارجه بریتانیا و آنجلینا جولی، هنرپیشه و نماینده کمیساری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان افتتاح شد.
دراین کنفرانس نمایندگان بیش از ١١٥ دولت و هم چنین بیش از ١٠٠ سازمان غیر دولتی و پیش از ٩٥٠ متخصص از 123 کشور در زمینه های مختلفی هم چون حقوق جزا، پزشکی، نظامی و … شرکت کردند. با این حال به گفته “جودی ویلیامز”، زن امریکایی برنده صلح نوبل، جامعه مدنی صدایی در کنفرانس نداشت و “رادا بوریک” یکی از اعضای کمپین توقف تجاوز در زمان بحران گفته بود که ما فقط نظاره گریم. در حالی که جامعه مدنی به طور خصوص گروههای زنان باید جزء اصلی مذاکرات دولتها در پروسه تصمیمگیری در مورد خشونت جنسی باشند.
برخی از شرکت کنندگان نیز به سیاست یک بام و دو هوای برگزار کنندگان معترض بودند و آقای هیگ و وزارت امور خارجه بریتانیا را از یک سو به سخت گیری در اعطاء پناهندگی به زنان قربانی تجاوز و از سوی دیگر به جنگ افروزی در برخی از کشورها متهم کردند. آقای هیگ از کشورهای شرکتکننده درخواست کرد که به موضوع خشونت جنسی در آموزش ارتش خود توجه کنند و به اهمیت تغییر ننگ اجتماعی از قربانی به متجاوز تاکید کرد.
کاترین اشتون، مسوول سیاست خارجه اتحادیه اروپا ازدیگر سخنرانان جلسه بود. اشتون درسخنانش به برخی از سیاست های مقابله با تجاوز در زمان جنگ اشاره کرد از جمله آن که تاکید کرد که قبل از آن که اتحادیه اروپا سربازانی را راهی کشوری کند اطمینان حاصل می کند که آموزش های حقوق بشری را فرا گرفته اند.
دراین کنفرانس آقای هیگ پروتکلی بینالمللی برای تعیین استانداردهای جدید در مورد گردآوری اسناد و تحقیق در مورد این جنایتها افتتاح کرد .
بخشی از این کنفرانس شامل نمایشگاهی از آثار دستی زنان قربانیان خشونت جنسی از مناطقی چون سودان، مالی، کلمبیا، جمهوری دمکراتیک کنگو و لیبیا بود. نمایشگاه عکس و تاترهای هنری در ارتباط با موضوع تجاوز در مناطق جنگی از دیگر بخش های این سمینار بود. بخشی از سمینار هم به پخش فیلم هایی با موضوع خشونت جنسی در دوران جنگ گذشت.
در میان سازمان های شرکت کننده در این اجلاس نام یک سازمان ایرانی هم به چشم می آمد “سازمان زنان ایران و کردستان”. بخشی دیگر از این کنفرانس شامل اتاق های گفت گو بود. هر اتاق گفت و گو حول محوری شکل می گرفت. در برخی از اتاق ها دادستان های دادگاه های بین اللمللی هم چون سیره لیون و یوگسلاوی به پیان تجربیات دادستانی در خصوص تجاوز جنسی در مناطق جنگی می پرداختند. به عنوان مثال در یکی از این میزگرد ها دادستان دادگاه سیرلیون از تجربیات دادستانی سخن گفت. در اتاق گفتوگوی دیگری به شرکت کنندگان مستند سازی و آموزش برخود و مصاحبه با قربانیان خشونت جنسی آموزش داده می شد. برگزاری دادگاه نمادین که در آن تماشاچیان نقش هیات دوران را ایفا می کردند و در آن قربانیان تجاوز به بیان خاطرات اشان می پرداختند از دیگر قسمت های این اجلاس بود.