اعلاميه كنفرانس بين المللی حقوق بشر تهران

از ۲۲ آوریل تا ۱۳ مي ۱۹۶۸ در تهران اجلاسيه‌ای به منظور بررسی پيشرفت‌های حاصله طی بيست سال گذشته از تاريخ تصويب اعلاميه جهانی حقوق بشر و تنظيم برنامه‌ای برای آينده برگزار شد. اين گردهمايی به بررسی مسايل مربوط به فعاليت‌های سازمان ملل متحد در زمينه بسط و تشويق احترام به حقوق و آزادی‌های اساسي بشر، اختصاص داشت و در پايان اعلام داشت که با درنظر داشتن قطعنامه‌های مصوب کنفرانس و باتوجه به اين که برگزاری سال بين‌المللی حقوق بشر درزماني انجام می‌گيرد که جهان دست‌خوش يک رشته تحولات بی‌سابقه است.

با توجه به امکانات جديدی که دراثر پيشرفت سريع علوم وتکنولوژی به وجود آمده است…

با اعتقاد به اين که در دورانی که مناقشه وتوسل به خشونت در بسياری ازنقاط جهان برقرار است وحقيقت همبستگی متقابل نوع بشر وضرورت يکپارچه‌گی آن بيش از پيش مشهود است.

با اذعان به اين که صلح جهانی آرمان بشر است و اين که صلح و عدالت لازمه حتمی تحقق کامل حقوق و آزادی‌های اساسي انسان است رسماً، اعلام می‌دارد که:

1. لازم است اعضای جامعه بين‌المللی تعهدات خطير خود را در زمينه بسط و تشويق احترام به حقوق و آزادی‌های اساسی عموم افراد بشر بدون توجه به وجوه امتياز از هر نوع از جمله، رنگ، جنس، نژاد، زبان، مذهب، عقايد سياسی وغيره ايفا کنند.
2. اعلا ميه جهانی حقوق بشر مبين تفاهم مشترک ملل جهان در زمينه حقوق غير قابل سلب عموم اعضای خانواده بشر بوده متضمن تعهدی برای اعضای جامعه بين‌المللی است.
3. ميثاق بين‌المللی حقوق مدنی و سياسی، ميثاق بين‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، اعلاميه راجع به اعطای استقلال به سر زمين‌ها و ملل مستعمره، عهد نامه بين‌الملل را جع به محو کليه اشکال تبعيض نژادی ونيز عهدنامه‌ها واعلاميه‌های ديگر که در زمينه حقوق بشر به ابتکار سازمان ملل متحد، سازمان‌های تخصصی و سازمان‌های منطقه‌ای بين الدولي به تصويب رسيده است، معيارها وتعهدات جديدی به وجود آورده که برای کشورها لازم الاجرا است.
4. از بدو تصويب اعلامية جهاني حقوق بشر سازمان ملل متحد، پيشرفت‌های چشمگيری به منظور تعيين معيارهايی براي تمتع از حقوق وآزادی‌های اساسي بشر و حمايت آن کرده است. دراين مدت اسناد بين‌المللي مهم متعددي به تصويب رسيده ليکن درزمينة تحقق حقوق وآزاديهای مذکور هنوز کارهاي زيادي بايد انجام شود.
5. هدف نخستين سازمان ملل متحد در زمينه حقوق بشر، برخورداري يك يك افراد از حداكثر آزادی و حيثيت است. برای تحقق اين مقصود، قوانين هر كشوری بايد آزادی بيان، آزادي كسب اطلاعات، آزادی ايمان و مذهب و نيز حق شركت در حيات سياسی، اقتصادی، فرهنگی واجتماعی را برای افراد، صرف نظر از نژاد، زبان، مذهب يا اعتقاد سياسی تامين كند.
6. كشور ها بايد عزم خود را مبني بر اعمال موثر ا صول راجع به حقوق و آزادي‌هاي اساسي بشر كه در منشور ملل متحد و ساير اسناد بين‌المللي به وديعه سپرده شده موكداَ اعلام دارند.
7. موارد نقض فاحش حقوق بشر در چارچوب سياست تنفرآور نژاد پرستي امري است كه عميق ترين نگراني‌ها را در جامعه بين‌المللي پديد آورده است. نژاد پرستي كه به منزله جنايتي عليه انسان محكوم شده همچنان به نحو جدي صلح و امنيت بين‌المللي را مختل ميكند از اين رو براي جامعه بين‌المللي فرض شده است كه از هر وسيلة ممكن براي از بين بردن اين پليدي استفاده كند. مبارزه عليه نژادي پرستي مشروع شناخته مي‌شود.
8. عموم ملل جهان را بايد از پديده‌هاي تبعيض نژادي كاملاَ آگاه كرد. اين ملل بايد در پيكار با آن شركت جويند اعمال اصل عدم تبعيض، گنجانيده شده در منشور ملل متحد اعلاميه جهاني حقوق بشر و ديگر اسناد بين‌المللي در زمينه حقوق بشر، تكليف بسيار عاجل را براي بشريت، چه درسطح بين‌المللي و چه در سطح ملي، متضمن است. كليه ايديولوژي‌هاي مبتني بر برتري نژادي و نا برابري، بايد محكوم شوند. و در مقابل آنان ايستاده‌گي بعمل آيد.
9. هشت سال تمام پس از صدور اعلامية مجمع عمومي راجع به اعطاي استقلال به سرزمين‌ها و ملل مستعره مسايل ناشي از استعمار همچنان جامعه بين‌المللي را به خود مشغول داشته است. ضرورت عاجل دارد كه كليه كشورهاي عضو با اركان ذي‌ربط سازمان‌هاي ملل متحد همكاري كنند تا اقدامات موثري براي تضمين اجراي كامل اعلاميه معمول شود.
10. موارد نقض دامنه دار حقوق بشر، ناشي از تجاوز يا هرنوع مناقشه با پيامدهاي اسفناكي كه در بر دارد، به مصايب بزرگي براي بشر منتهي مي‌شود و واكنش‌هايي را به وجود ميآورد كه امكان دارد جهان را گرفتار مخاصمات روز افزون كند. وظيفه جامعه بين‌المللي است كه درزمينه محو اين قيبل بلايا همكاری كنند.
11. مواد نقض فاحش حقوق بشر ناشي از تبعيض بر مبنای نژاد، مذهب و اعتقاد به افکاريكه موارد بيان آن وجدان بشريت را جريحه دار ميكند ومباني آزادي، عدالت و صلح را درجهان به مخاطره ميافكند.
12. شكاف روز افزون موجود بين كشورهاي رشد يافته و درحال رشد از نظر اقتصادی مانع تحقق حقوق بشر درجامعه بين‌المللي مي‌شود. ناكامي دهه رشد از نظر اقتصادي هدف‌هاي محدودي كه داشته به مراتب بر ضرورت اين امر كه هركشوري به تناسب امكانات خود حد اعلاي كوشش ممكن را براي از ميان برداشتن اين فاصله مبذول دارد. مي‌افزايد.
13. چون حقوق و آزاديهاي اساسي بشر غيرقابل تفكيك اند، تحقق كامل حقوق مدنی و سياسی بدون بهره مندي از حقوق اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي امكان پذير نيست تأمين پيشرفت پايدار درزمينه اعمال حقوق بشر بسته‌گي تام به اتخاذ سياستهاي ملي و بين‌المللي صايب وموثر در زمينة توسعة اقتصادی و اجتماعی دارد.
14. وجود متجاوز از هفتصد ميليون نفر بيسواد درسراسر جهان سد عظيمي است در راه كليه كوشش‌هايي كه به منظور تحقق هدفها در مقاصد منشور ملل متحد وموازين اعلاميه جهاني حقوق بشر به عمل مي‌آيد. اقدام بين‌المللي به‌منظور محو بيسوادي از صحنة گيتي وبسط تعليم وتربيت دركليه سطوح شايسته توجه عاجل است.
15. تبعيضي كه زنان همچنان درمناطق مختلف جهان قرباني آنند بايد از بين برود. منزلت مادون براي زنان قايل شدن، مغاير منشور ملل متحد و موازين اعلاميه جهاني حقوق بشر است و اعمال كامل مفاد اعلاميه راجع به محو كليه اشكال تبعيض عليه زنان از الزامات حتمي پيشرفت انسان است.
16. امر حمايت خانواده و كودك همچنان توجه جامعه بين‌المللي را به خود معطوف داشته است والدين داراي حق اساسي بشري درزمينه تصميم گيري آزادانه و همراه با درك مسووليت درمورد تعداد وفاصله سني فرزندان خويش اند.
17. آرمانهاي نسل جوان درزمينة پايه گذاري دنياي بهتر كه درآن حقوق و آزاديهاي اساسي بشر به نحو كامل اعمال شود، بايد از نهايت تشويق برخوردار باشد. ضرورت دارد كه جوانان درشكل بخشيدن به آيندة بشر سهيم باشند.
18. درحالی كه كشفيات علمی و پيشرفت‌های تكنولوژيكی اخير افق‌های وسيعی را از نظر پيشرفت اقتصادی، اجتماعی وفرهنگی گشوده است، چنين تحولاتی ممكن است به رغم اين امر حقوق و آزادی‌های افراد رابه مخاطره افکند وازاين رو مستلزم مراقبت پيگيراست.
19. خلع سلاح ميتواند منابع انساني و مادی عظيمی را كه در حال حاضر به مقاصد نظامی اختصاص داده شده آزاد كند. اين منابع بايد در راه بسط حقوق و آزادی‌های اساسی بشر به كار گرفته شود. خلع سلاح عمومی و كامل يكی از والاترين آرمان‌های كليه ملل است.