مركز حاميان حقوق بشر – آيت الله عبدالحميد معصومى تهرانى، از مجتهدان اسلامى با اهداى يك اثر هنرى خوشنويسى-تذهيب خود به پيروان ديانت بهايى، اعلام كرد كه هدفش از اينكار دلجويى و همدردى با هموطنان بهايى است كه از تعصبهاى كور مذهبى آسيب ديده اند و همچنين برداشتن گامى عملى در جهت همزيستى مسالمت آميز انسانها بر مبناى احترام به كرامت ذاتى انسان بدون توجه به تعلقات دينى و عقيدتى.
اين مجتهد دينى كه علاوه بر علوم دينى در هنر خوشنويسى و تذهيب نيز مهارت دارد، آيه اى از كتاب اقدس بهاييان را خوشنويسى كرده و در متنى كه در پايگاه اطلاع رسانى اش منتشر شده، اعلام كرده است: « برپايهی احساس نياز به يك اقدام عملی و نمادين ديگر به منظور تذكر و يادآوری بر ارج نهادن به انسانيت انسان، همزيستی مسالمتآميز، همياری و همدلی و پرهيز از كينهورزی، عصبيت و تعصبات كور مذهبی؛ آيهای از “كتاب اقدس” بهائيان را در قالب تابلویی خوشنويسی و تذهيب نمودم تا سندی نمادين و ماندگار از احترام به كرامت ذاتی انسان، نوعدوستی و همزيستی مسالمتآميز بدون توجه به تعلقات دينی، مذهبی و عقيدتی باشد. اين اثر نمادين ارزشمند را در آستانهی آغاز سال 1393خورشيدی از طرف خود و تمامی همميهنان آزادانديشم كه برای انسان به جهت انسانيتش ارج و احترام قايلند -نه بخاطر دين يا نوع عبادتش- به همهی بهائیان جهان، بخصوص هموطنان بهائيم كه به شكلهای مختلف از تعصبات كور مذهبی آسيب ديدهاند به منظور دلجویی و همدردی تقديم میكنم. اگرچه قلبا خواستار آن بودم تا “كتاب اقدس” را همچون كتب “قرآن كريم”، “تورات”، “زبور”، “انجيل” و “عزرا” خوشنويسی و تذهيب نمايم، اما متاسفانه توانايی جسمی و مالیام اجازه نمیداد. اميدوارم اين اثر كوچك ولی ارزشمند معنوی –كه در بيتالعدل اعظم نگهداری خواهد شد- تذكاری بر فرهنگ غنی و كهن مهروزی و همزيستی ايرانيان باشد و عيبهای فراوان هنریاش به ديدهی اغماض نگريسته شود.»
در پى اهداى اين اثر هنرى، خانم بانی دوگال، نمایندۀ ارشد جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل متّحد در بيانيه با “بزرگوارانه و پر احساس” خواندن اين اقدام از سوى جامعه جهانى بهاييان از اين مجتهد مسلمان سپاسگزارى كرد.
در بيانيه اى كه از سوى دفتر خانم دوگل منتشر شده، آمده است: « این اقدام شجاعانه از طرف یک روحانی ارشد در عصر معاصر ایران بیسابقه میباشد و با در نظر گرفتن ظلم و ستمی که به طور سیستماتیک همواره توسّط حکومت اسلامی بر جامعۀ بهائی در آن کشور وارد میشود قابل توجّه است.»
مضمون آيه اى كه آيت الله تهرانى به تحرير درآورده، چنين است:« با پیروان همۀ ادیان با صفا و صمیمیّت معاشرت کنید تا از شما بوی خوش خداوند رحمان را استشمام نمایند. مبادا دچار نادانی و جهالت گردید. همه از خداوند آمدهاند و همه به سوی او برمیگردند. اوست مبدأ کل و مرجع عالمیان.»
اين اثر همچنين نقشى را در بردارد كه بهاييان با عنوان ” اسم اعظم” مى شناسند.
آيت الله معصومى تهرانى در نوشته اى كه در وبسايت شخصى اش منتشر كرده، پس از مقدمه اى در باب گذشته نوع دوستانه ايرانيان و تحمل فرهنگها و باورهاى مختلف در يك سرزمين واحد، مى نويسد: « اما چه شد كه امروزه آن فرهنگ كهن ترك گفته شده و آن آيين و سنت مهرورزی و همنوعدوستی در دلها خاموش گشته و جان و مال و آبرو و كرامت انسان بیارزش گرديده؟
آن طور كه نه تنها میبينيم احكام جاهلانه مرزهای انسانيت را خدشهدار كردهاند، بلكه فرهنگ انساندوستی و آدميت چنان به مغاك ضلالت درافتاده كه از طرفی مردمانی برای تماشای جان دادن يك انسان محكوم به اعدام همچون بدويان قرون گذشته در انتظار طلوع فجر میايستند و از طرف ديگر هموطنی، هموطن خويش را به گروگان میگيرد و به ظلم حلقآويز میكند و خانوادهی برادر خود را در ايام شادی عزادار مینمايد!!. تكملهی “ارزش انسانيت” و حق “انسان بودگی” را چه كسانی خط كشيدند و بر جايش آيات انسانستيزی و دشمنانگاری حك نمودند؟»
اين روحانى مجتهد پيش از اين نيز با اقدام به خوشنويسى كتابهاى ساير اديان از جمله تورات و زبور، تلاش داشته است تا به عنوان يك روحانى مسلمان در اقدامى نمادين، گامى عملى براى احترام به ساير اديان بردارد. اقدامى كه برخوردهاى خصمانه اى را از سوى حكومت ايران درپى داشته است.
او بارها در نوشته ها و گفته هايش، از كسانى كه به نام دين، به ديگران و به ويژه پيروان اديان ديگر ستم مى كنند تبرى جسته است و در حمايت از محمد نورى زاد كه بر پاى كودكى بهايى كه پدر و مادرش به دلايل عقيدتى در زندانند، بوسه زده بود نوشت: بنده همانگونه كه سالها قبل اعلام كردهام برای مسلمان، يهودی، مسيحی، زرتشتی، بودايی، بهايی و… حتی آنان كه به دينی معتقد نيستند، ولی به اصول انسانيت معتقدند احترام قايلم.