دو برنده صلح نوبل خطاب به دولتمردان ایران و آمریکا: اکنون زمان گفتگو است

شیرین عبادی و جودی ویلیامز، دو برنده ایرانی و آمریکایی جایزه صلح نوبل با انتشار یادداشتی مشترک درنیویورک تایمز خطاب به دولتمردان ایران و آمریکا از تبعات ناشی از جنگ احتمالی دو کشور ابراز نگرانی کرده و گفته‌اند جلوگیری از جنگ با ایران تنها از راه گفت‌وگو میسر است.

این دو برنده صلح نوبل با یادآوری این که «ما به عنوان شهروندان آمریکایی و ایرانی که زندگی خود را وقف تحقق صلح کرده ایم، شدیدا از تشدید تنشها بین کشورهایمان نگران هستیم» نوشته‌اند: «واشنگتن و تهران باید با برخورداری از حمایت سایر کشورهای امضا کننده توافق اتمی، فورا به سیاست کاهش تنش از طریق مبادرت به دیپلماسی حداکثری روی آورند و شروع به تهیۀ طرحی کنند که شرایط مندرج در آن برای هر دو طرف مناسب باشد».

ترجمه فارسی متن کامل یادداشت خانم‌ها شیرین عبادی و جودی ویلیامز را در زیر بخوانید:

برندگان جایزۀ صلح نوبل: این گونه می توان جنگ با ایران را متوقف نمود!

ایران خواهان رفع تحریمهای اقتصادی علیه کشورش می باشد. ایالات متحده خواهان تضمینی ست که ایران به سلاحهای اتمی دست نیابد. اکنون زمان گفتگو فرا رسیده است.

نویسندگان: شیرین عبادی و جودی ویلیامز خانمها شیرین عبادی و جودی ویلیامز، در یافت کنندگان جایزۀ صلح نوبل می باشند.
2019 جولای 8

روز یکشنبه، ایران اعلام کرد که محدودیت سطح غنی سازی اورانیوم – خلوص غنی سازی به میزان 3.67 درصد برای تولید برق- که جزییات آن در توافق اتمی سال 2015 با آمریکا و سایر قدرتهای جهانی درج شده را نقض کرده است. ایران همچنین تهدید کرد که از این حد فراتر خواهد رفت.
روز چهارشنبه رییس جمهور، حسن روحانی گفته بود که ایران به غنی سازی اورانیوم به هر درجه ای که نیاز داشته باشد اقدام خواهد کرد. پاسخ دولت ترامپ این بود که سیاست “فشار حداکثری” خود از طریق اعمال سختگیرانه تحریمهای اقتصادی علیه ایران را تا زمانی که این کشور به ” بلندپروازی های اتمی و رفتار شرارت آمیز خویش پایان بخشد ” ادامه خواهد داد.
ما به عنوان شهروندان آمریکایی و ایرانی که زندگی خود را وقف تحقق صلح کرده ایم، شدیدا از تشدید تنشها بین کشورهایمان نگران هستیم.
سیاست فشار حداکثری دولت ترامپ، ما را به آستانه درگیری نظامی و تشدید بحران در منطقه خلیج سوق داده است. برغم آن که تهران با توانایی تولید یک سلاح اتمی فاصلۀ بسیاری دارد، شکست توافق با آمریکا ممکن است منجر به فعالیت های فزاینده این کشور برای تعقیب برنامه اتمی خود گردد. این وضعیت می تواند به طور بالقوه باعث ایجاد یک سنت خطرناک بین المللی یعنی گسترش بی رویه سلاح های اتمی شود.
واشنگتن و تهران باید با برخورداری از حمایت سایر کشورهای امضا کننده توافق اتمی، فورا به سیاست کاهش تنش از طریق مبادرت به دیپلماسی حداکثری روی آورند و شروع به تهیۀ طرحی کنند که شرایط مندرج در آن برای هر دو طرف مناسب باشد.
ایران خواهان برداشته شدن تحریمهای اقتصادی علیه کشورش می باشد. خواست حداقل ایالات متحده، وجود تضمینی ست که ایران به سلاحهای اتمی دست نیابد. خِرَد اقتضا می کند که ایالات متحده و ایران متعهد به دستیابی به توافقی شوند که نگرانی های متقابل را مورد توجه قرار دهد.
در روز چهارشنبه، رییس جمهور روحانی صراحتا عنوان کرد که تدابیر اتخاذ شده توسط تهران تماما قابل برگشت هستند: ” تمام اقدامات ما را می توان در طول یک ساعت به شرایط گذشته بازگرداند.” این اظهارات نمایانگر خواست برای مذاکره می باشند.
چنین نقطه شروعی، یک فرصت بی همتا برای حل منازعه را ارائه می دهد که باید با به کارگیری فعالیتهای دیپلماتیک کارشناسانه و خردمندانه، فورا از آن استفاده کرد. به عنوان یک اقدام متقابل، ایالات متحده می تواند به مذاکره و گفتگو متعهد شود. تعقیب سیاست فشار حداکثری، تنها به تشدید”رفتارهای شرارت آمیز” از سوی ایران در عراق، یمن و سوریه منجر خواهد گشت.

خطرات موجود بیش از اندازه اند و این اقدامات پیشگیرانه باید هم اکنون صورت گیرند. روز یکشنبه، پایان مهلت 60 روزۀ ایران به سایر امضا کنندگان توافق اتمی – چین، فرانسه، آلمان، روسیه و بریتانیا- بود تا اجرای توافقی که توسط ایالات متحده باطل شد را محترم بشمارند. ایران از دادن اولتیماتوم های بیشتر عقب نخواهد نشست.
در داخل ایران، تشدید تضاد و تنش با ایالات متحده، تهران را در اتخاذ مواضع خشن علیه مدافعان حقوق بشر جسور تر خواهد ساخت و دولت به آنها مارک تروریست و همدست دشمن خواهد زد.
تهران هم اکنون نسرین ستوده، وکیل مدافع حقوق بشر را بدنبال دو دادرسی ناعادلانه، به سی و هشت سال و 6 ماه حبس و 148 ضربه شلاق محکوم کرده است. نرگس محمدی معاون رییس کانون مدافعان حقوق بشر نیز به خاطر کوشش هایش برای بهبود حقوق بشر در ایران، به 21 سال زندان محکوم گشته است.
این فعالین حقوق بشر به دلیل درخواست احترام به حقوق اولیۀ انسانی خود مورد سرکوب قرار گرفته اند. به موازات تشدید تنش با ایالات متحده، تهران بندهای بسته شده به دست و پای مدافعان حقوق بشر را محکمتر می کند تا مبادا در انظار عموم برخوردهایش با قربانیانی که از سوی دولت متهم به توطئه به نفع ایالات متحده و انتشار “آرمانهای غربی” شده اند، نرم به نظر برسد.
برخورد نظامی نه تنها موجب به خطر افتادن (امنیت) مدافعان آزادی و دمکراسی خواهد شد، بلکه علاوه بر آن ضربات بیشتری به اقتصاد ایران وارد خواهد نمود که در حال حاضر، بدون جنگ هم، در زیر فشار تحریمهای آمریکا به نفس افتاده است.
مردم ایران به طور همزمان شدیدا در معرض آسیب های ناشی از رشد بیکاری ، افزایش هزینه های زندگی و سقوط ارزش پول ملی قرار گرفته اند که از زمان برقراری مجدد تحریمها 60 درصد ارزش خود را از دست داده است. قیمت مواد خوراکی سرسام آور است به شکلی که توان خرید گوشت و سبزیجات را از مردم عادی سلب کرده است. در چنین شرایطی آنهایی که بیش از همه به رژیم نزدیکند، در نتیجۀ فسادی که ناشی از تحریمهاست سود می برند.
در ماورای مرزهای ایران، درگیری بین ایالات متحده و ایران، اسراییل، عراق، عربستان سعودی، یمن و سوریه را نیز در بر خواهد گرفت و منطقه قطبی شدۀ خلیج فارس را در موقعیت حتی خطرناکتری قرار خواهد داد.
در بین تمامی کشورهای منطقه، یمن، که درگیر وحشتناکترین بحران انسانی ست، همچنان صحنه نبرد بین نیروهای شورشی “حوثی” مورد حمایت ایران با نیروی ائتلافی مورد حمایت مشترک عربستان و آمریکا می باشد. تشدید تنش بین ایالات متحده و ایران، فرایند صلح یمن را در معرض خطر قرار خواهد داد و به امر باز شدن بنادر دریای سرخ و تقویت جریان ارسال کمکهای انسانی به داخل یمن نیز ضربه خواهد زد.
هزینه هایی که آمریکایی ها متحمل می شوند نیز سنگین خواهند بود. سالهاست که ایران مطابق استراتژی دفاعی خویش، در حال کسب آمادگی برای حمله به نیروهای آمریکایی مستقر در خاورمیانه بوده است. تهران صاحب یک نیروی موشکی سریع الانتقال و پیچیده می باشد و برای به چالش کشیدن منافع آمریکا و متحدانش در منطقه به خوبی مجهز است. این مردم عادی ایران، یمن و ایالات متحده – که بسیاری شان زنان و کودکان می باشند – خواهند بود که عواقب سهمگین یک رویارویی نظامی قابل اجتناب را خواهند پرداخت.
زمان بازگرداندن عقل و منطق به واشنگتن و تهران، و الزام به یک برخورد مبتنی بر دیپلماسی حداکثر و مردم محور به منظور حمایت از صلح و آرامش شکننده بین کشورهای ما فرارسیده است. ندای صلح در منطقه هیچ گاه تا به اندازه امروز قدرتمند نبوده و خطرات نیز تا به این اندازه بزرگ نبوده اند.

• شیرین عبادی، یک شهروند ایرانی ست که در سال 2003 جایزۀ صلح نوبل را به خاطر کوشش هایش برای ترویج ارزشهای حقوق بشر در کشورش دریافت کرد. “جودی ویلیامز” یک آمریکایی ست که در سال 1997 جایزۀ صلح نوبل را به خاطر اقداماتش در زمینه ممنوعیت مین های زمینی ضد نفر دریافت کرد.