حتی کرونا از سرکوب حکومت علیه فعالان حقوق زنان کم نکرد/ یادداشتی از شیرین عبادی به مناسبت هشتم مارس

شیرین عبادی، حقوقدان و برنده جایزه نوبل صلح می گوید: حتی ویروس کشنده کرونا نتوانسته است مسئولان سیاسی سرکوبگر ایران را متقاعد کند که این دنیای دو روزه به این همه ستم نمی ارزد.

این صحبت خانم عبادی که به مناسب هشتم (روز زن) ایراد شده است واکنشی است به عدم اعطای مرخصی به زندانیان سیاسی، با وجودی خطر ابتلا به کرونا.

به گفته غلامحسین اسماعیلی سخنگوی قوه قضاییه نزدیک به 54هزار زندانی به مرخصی رفته اند. هرچند که آقای اسماعیلی گفته است بین زندانیان امنیتی و غیرامنیتی تفاوتی قائل نیستند اما شواهد حاکی از این است که در اعطای مرخصی به زندانیان، فعالان سیاسی زندانی همچنان با رفتار تبعیض آمیز قضایی مواجه هستند.

ابراهیم رییسی رییس قوه قضاییه با ابلاغ بخشنامه ای خطاب به دادستان های کل کشور خواسته بود که به خاطر آنچه او اهمیت حفظ جان و سلامتی زندانیان نامیده است به زندانیان تا 15 فروردین مرخصی داده شود. آقای رییسی در این ابلاغیه زندانیان امنیتی را جدا کرده و گفته بود این مرخصی به زندانیانی که به اقدام علیه امنیت کشور محکوم هستند و بالای 5 سال حکم حبس دارند تعلق نمی گیرد. از طرف دیگر حقوقدانان معتقدند که کرونا بین زندانیان امنیتی و غیرامنیتی و میزان حکم آنان تفاوت نمی گذارد.

خانم عبادی در این یادداشت افزوده است: ما همچنان هشت مارسی را از سر می‌گذرانیم که نابرابری جنسیتی در ایران از سوی حکومت دامن زده و تقویت می‌شود. ما همچنان با نابرابری در امکانات و سرکوبکری در اعتراضات روبه‌رو هستیم. ما مثل سالهای قبل زنان  کارگری داریم که روزگار سخت اقتصادی و بیماری را سخت‌تر از مردان تحمل می‌کنند چون حتی در کار برابر موقعیت فرودست‌تری نسبت به آنان از نظر اقتصادی دارند.

شیرین عبادی در این یادداشت همچنین به دو زن فعال حقوق بشر یعنی نرگس محمدی و نسرین ستوده اشاره کرده است که یکی از آنان در زندان زنجان و دیگری در زندان اوین محبوس است. خانم محمدی به بیماری آمبولی ریه مبتلاست و این بیماری زمینه مساعدتری برای آسیب های ویروس کرونا به شمار می رود اما با این وجود همچنان در زندان است.

متن کامل یادداشت شیرین عبادی را در زیر بخوانید:

در آستانه هشت مارسی قرار دادیم که با همه سالهای قبل فرق دارد. مهمترین ویژگی این هشت مارس این است که در بسیاری از نقاط دنیا اجتماعات، تظاهرات و نشستهای مربوط به این روز به دلیل هراس از شیوع بیشتر ویروس کرونا برگزار نمی‌شود.

ولی در ایران ما هشت مارس امسال همچنان یک نقطه مشترک با سال‌های قبل دارد و آن این است که هنوز بسیاری از فعالان حقوق زنان در زندان به سر می‌برند و حتی ویروس کشنده کرونا نتوانسته مسوولان سیاسی سرکوبگر ایران را متقاعد کند که این دنیای دو روزه نمی‌ارزد به این همه ستم. ما همچنان هشت مارسی را از سر می‌گذرانیم که نابرابری جنسیتی در ایران از سوی حکومت دامن زده و تقویت می‌شود. ما همچنان با نابرابری در امکانات و سرکوبکری در اعتراضات روبه‌رو هستیم. ما مثل سالهای قبل زنان  کارگری داریم که روزگار سخت اقتصادی و بیماری را سخت‌تر از مردان تحمل می‌کنند چون حتی در کار برابر موقعیت فرودست‌تری نسبت به آنان از نظر اقتصادی دارند.

همچنین می‌خواهم در این روز از زنانی یاد کنم که مدیون از خودگذشتی، مبارزه، مقاومت و تلاش خستگی‌ناپذیر آنها هستیم، مادرانی که داغ از دست دادن عزیزانشان را به دل داشته‌اند اما با ایستادن در برابر ستم الگوی مقاومت شدند. از مادران خاوران تا مادران  داغدار اعتراضات آبان ماه خونین ۹۸. مادرانی که فرزندانشان پسر یا دختر کسی بودند. 

امروز همچنین می‌خواهم از همکاران عزیزم در کار دفاع از حقوق بشر که متحمل رنج زندانند یاد و از آنها تشکر کنم. از #نرگس_محمدی همکار گرانقدرم که نماد ایستادگی، صداقت و ایثار است. نرگس برای دفاع از حقوق بشر، اصل را بر همگروه بودن و همفکر بودن زندانیان یا فعالان نمی‌گذاشت. بلکه اصل را بر حق آزادی اندیشه آنها گذاشته است.

همینطور هشت مارس را به نسرین ستوده همکار دیگرم تبریک می‌گویم. وکیل آزاده‌ای که زیر بار حرف زور نرفت و بارها برای این نه گفتن به ستمگر رنج زندان متحمل شد.

اد می‌کنم از همه زنان زندانی سیاسی که این روزهای سخت حتی اجازه نیافته‌اند خود را به قرنطینه خانگی کنار خانواده‌هایشان برسانند. امروز به آنها سلام می‌کنم و می‌گویم که دلمان با شماست هرچند  دیکتاتور بین ما دیوار کشیده است. از آتنا دائمی، نازنین زاغری، سپیده فرهان و زنانی که از اوین تا قرچک و همه زندان‌های ایران در همه شهرستانها در سکوت زندان به سر می‌برند، یاد می‌کنم.

از زینب جلالیان و مریم اکبری منفرد و کسانی که سالها در زندان سیاسی حبس کشیده‌اند یاد می‌کنم. از زنان فعالان محیط زیست و رنج‌های پشت اعتراف‌گیری‌شان یاد می‌کنم.

روزگار سختی که بر مبارزان زن گذشته، چنان گسترده است که یاد کردن و نام بردن از تک‌تک آنها غیرممکن است، به همین دلیل در این هشت مارسی که بسیاری از ما امکان جمع شدن و فریاد زدن علیه نابرابری و بی‌عدالتی را نداریم، با همین متن به همه زنان هموطنم و به خصوص به فعالان حقوق زنان کشورم، درود و سلام می‌فرستم.

امیدوارم پس از این روزهای تلاش برای مراقبت از سلامتی خودمان و سایر مردم، دوباره دور هم جمع بشویم و دوباره با هم فریاد بزنیم که ایران را به طور برابر برای همه ایرانیان می‌خواهیم. بدون برابری جنسیتی، آزادی و دموکراسی و عدالت غیر ممکن است.