شبکه همبستگی مادران پارک لاله: پنج سال از اولین تجمع مادران ایران ، برای آزادی و عدالت در پارک لاله تهران گذشت . شنبه ،ششم تیرماه 88 ، در جریان جنبش سبز ،عده زیادی ازمادران و زنان جوان درهفتمین روز قتل ندا آقا سلطان ، نماد زنان جوان آزادی خواه ایران، حوالی محل قتل او در پارک لاله ، یادآورتجمع فعالان جنبش های مدنی، در برگزاری مراسم 8 مارس روز جهانی زن و اول ماه مه روز جهانی کارگر ،گرد هم آمدند تا در سکوت فریاد زنند : به کشتارخود پایان دهید ، زندانیان سیاسی – عقیدتی را آزاد کنید و آمران و عاملان جنایت های 31 ساله را محاکمه کنید .
در اولین تجمع، 20 نفر از زنان بازداشت شدند و پس از طی هفته های متوالی بیش از 100 نفر از مادران شنبه های پارک لاله ، بازداشت وبرخی از آنان به حکم های سنگین محکوم وباز روانه زندان شدند ولی حمایت های مادرانه ،ادامه یافت و بدین ترتیب مادران دادخواه به هم پیوند خورده و فشار و محدودیت هایی مقامات اطلاعاتی و قضایی، به ضد خود تبدیل شده و باعث پیوندی ناگسستنی بین مادران گردید و بار دیگر ثابت شد، زنان ایران از توانایی تبدیل تهدید ها به فرصت ها، به خوبی برخوردارند .
مادران ایرانی طی 5 سال گذشته ، درسراسر جهان در شهرهای مختلف ایران ، اروپا و امریکا ،تعریف کلیشه ای از مادر را تغییر دادند و خود را مادران ملتی دانستند که ندا و سهراب و مسعود و فاطمه و بهزاد و ترانه و اشکان و تمام شهدا و جان باختگان راه آزادی ،عدالت و برابری و همه مفقود شدگانی چون سعید زینالی و همه مجروحان راه آزادی و اسیران در بند ، فرزندان اش هستند و بدین طریق دادخواهی را به عرصه عمومی کشاندند و خود را “مادران عزادار” ودر خارج از کشور ” حامیان مادران عزادار ” نام نهادند . پس از یک سال با بزرگداشت نام و یاد شهدا واهدای شال های رنگین به تعدادی از مادران شهدای سبز ،مادران عزادار تغییر نام داده و خود را “مادران پارک لاله “و در خارج از ایران “حامیان مادران پارک لاله ” نام نهادند .
واینک پنج سال است ، مادران پارک لاله همه جا حضور دارند و حتی در زندان ایستاده اند . حکیمه شکری یکی از حامیان مادران پارک لاله با این که بیش از نیمی از حکم سه ساله زندان خود را تحمل کرده و طبق قانون می تواند آزاد شود ، فقط به دلیل عدم امضای ندامت نامه از همراهی با مادران پارک لاله ، متاسفانه هنوز در زندان است .
مادران پارک لاله ، طبق میثاق اولیه خود، فریاد دادخواهی را همچنان در کنار خانواده ها و فرزندان ملت با هر جنسیت و تفکر سیاسی ، متعلق به هر ملیت وقومی و با هر مذهب و آیینی ، دست در دست و شانه به شانه ی هم ،فریاد می زنند تا داد خود و فرزندان شان را باز ستانند .
مادران پارک لاله ،عشق مادرانه را با بی عدالتی های روزافزون پیوند زده ، همه روزه ، کنار خانواده های شهدا ، خانواده های جان باختگان دهه شصت و مادران خاوران ، خانواده های زندانیان سیاسی و عقیدتی ، مفقود شدگان و مجروحان به ویژه خانواده های محکوم به اعدام ،ایستاده اند و خواسته های خود را تکرار می کنند، تا ضمن همدردی با خانواده های آسیب دیده ،مانع اجرای احکام اعدام شوند و خواسته های دادخواهانه ی خود را بیش از پیش فراتراز خانواده ها ، به خواست عمومی مردم تبدیل کنند و یقین دارند ، روزی مردم ایران شاهد آزادی سربلندانه زندانیان سیاسی و عقیدتی و محاکمه آمران و عاملان جنایت های 36 ساله گذشته در دادگاه های عادلانه خواهند بود و مجازات اعدام در سرزمین ایران نیز تغییر خواهد کرد.
مادران پارک لاله ایران
6 تیر ماه 1393
